fredag 1. juli 2011

Grått, grått, grått

MEN DET ER IKKJE FYRSTE GONGEN...

Ein regnsomar


"Det vart ein regnsomar av dei verste. Heile veka var det skodde og regn, og heile månaden med; ikkje blå himmel å sjå. Tilslutt måtte vel alle ting drukne og døy i denne væta."

Olav Duun: På tvert (1909)



11 kommentarer:

  1. som ein oppfølgjar til min forrige kommentar her inne: Eg går med sandalar i dag i ti grader. Med ny-pedikyrerte tær. På pur faen.

    SvarSlett
  2. Fantastisk, det skal jammen eg også gjere :)

    SvarSlett
  3. XI
    Det gav seg med styggevêre. Oktober vart fin så det lyste. Lufta var så klår og rein at ein aldri skulde tru her hadde vore gråvêr eller væte, og sola skein så det værmde i kvar ei krå.

    SvarSlett
  4. Du er komen lengre fram i boka enn meg du, Kjell-Peder! Det endar altså godt! Og nokre solstrålar trengde jammen gjennom skylaget også. Det var lenge sidan sist!

    SvarSlett
  5. Jada Øystein, er ver-optimist og trur framleis på ein god somar. Og det var fint du tok fram Olav Duun.... Har du lese trilogien om Ragnhild?? Har den på mp3 om du vil ha lag på joggeturen....

    SvarSlett
  6. Har lese den ein gong, ja. Og sett den på NRK. Ingen skildrar vondskapen som Duun (kanskje bortsett frå Dostojevskij). Elles greier eg ikkje å lytte til bøker medan eg spring. Treng då musikk (for å halde moralen oppe) :)Men takk for tilbodet! :)

    SvarSlett
  7. eg greier kun Duun på lydbok. Det er "for mange" dialektomgrep inni nynorsken hans som eg rett og slett ikkje forstår. Men når Hildegunn Eggen les, så går det an. Strålande skodeselar. Men Juvikfolket blir tungt, eg måtte ta ei pause etter tredje boka. Og då tenkjer eg på det innhaldsmessige, skildringane av folket Duun skriv om. Dei snakkar jo ikkje i lag! "Ho tidde, ho hadde sagt nok". Jada, det høyrest veldig flåsete ut å seie det slik, for det er jo stor litteratur. Det er det.

    SvarSlett
  8. Ja, Duun er nok litt utilgjengeleg, men eg synest også at det finst mykje "gollj" i tekstane hans, både språkleg og scenisk.

    SvarSlett
  9. Eg veit ikkje kor mykje eg forstår-eller burde forstå av Duun, men bøkene er noko for seg sjølv.. Etter å ha lese dei fleste høyrde eg "Ragnhild" som lydbok, og det var ein opplevelse.

    SvarSlett
  10. då eg gjekk gravid med tvillingane mine holdt eg nettopp i den boka og bladde litt i ho. "Ragnhild" altså. Det blei også namnet på den eine tvillingen eg hadde i magen. Så vakkert.

    SvarSlett
  11. Ja, mange flotte namn hos Duun! Du skal sjå at Ragnhild vil like bøkene hans!

    SvarSlett